dün 25 dakikalık yolu 95 dakikada gidince anladım istanbul’da yolda yaşamak nasıl bir duyguymuş!

ilk olarak sağa sola baktım.sıkıldı canım. bıraktım.

biraz zaman sonra telefonumu kurcaladım. sıkıldı canım. bıraktım.

sonra notlarımı kurcaladım. sıkıldı canım. bıraktım.

ardından saçlarımı-başlarımı kurcaladım. sıkıldı canım. bıraktım.

yürüyerek araba geçen insanları gördüm. 

her yerin cıvık cıvık olduğunu gördüm.

otobüste uyuyan yorgunları gördüm.

yıldım.

yıldın.

yıldı.

ayrıca bir kez daha anlaşılmıştır ki “kar kime yağar?”