bugün yaşlı teyzeler gibiydim. birilerini gizlice dinledim.

otobüste arkamda oturan üniversiteli çift, zizek ile salman rüşdi’yi tartışıyor, karşılaştırıyorlardı. keyiflendim. bozkır ankara’nın yoksul halk otobüslerinde tartışılan konunun bu olması gözlerimi doldurdu. gerçi gözlerimin dolması/donması havanın algı ötesi soğuğundan da kaynaklanıyor olabilirdi. beynim donduğu için bilemedim. diyalog şöyle oldu efenim…

E: Ortadoğu aydının filozof ve felsefe ayrımını sağlıklı yapamaması nedeniyle kıskançlık var bence zizek’e karşı.

K: yea abi, ne kıskançlığı! bence filozof ve sosyolog farkını, ortadoğu aydını yaşayarak öğrendiği için, avrupa’nın zengin,şımarık aydınına yüz vermiyor. gerçek entellektüeller bence burada.

E: Ama biliyosun tatlım, zizek bir marksist. modern marksist!

K: Eeeh, yemişim onun marx’ını. reklam şirketlerinin, güzel kızların arasında olmuyor öyle marksist felan! hem marksist mi kaldı dünyada yeaaa!

E: kihkih var var, kalmış dolapta bi kaç tane! ehiihi!

K: bence salman rüşdi gibi taşşakları olsa, çıkar eylem yapar, tehlikeli şeyler yazar. ben avrupa’da düşünce üretilecek bir ortam göremiyorum abi. adamlar kralın sol taşağı, sana bana öncü fikirler verip düzenlerini bozmazlar.

E: bende sakalları zizek gibi yapıcam aşkım, yakışır mı bana?

K: bak onu doğru dedin, adam da bi karizma var! uzat aşkım. Eve gidince ne yicess?

E: salman rüşdi’nin taşaklarını! ehikihiihi!

diyalog böyle sürdü. ben inince donacak donmanın verdiği korkuyla şuurumu bir süreliğine yitirmişim. ama aklımda şu fikir hep kaldı. eğer bu bebeler angara bebesi olsaydı, böyle olmazdı bu konuşma. ben onu derim, daha da bir şey demem!